Als zesjarige begon Ilda met zingen tijdens de wekelijkse kerkdiensten te Istanbul. Toen ze 14 jaar werd, trad ze als jongste lid toe tot het Sayat Nova-koor. Dit koor richtte zich voornamelijk op de uitvoering van wereldlijke en liturgische Armeense liederen. Al snel trad zij hierbij regelmatig als soliste op.

Tijdens haar studie economie, zette ze haar zangkunst voort en nam ze als zangeres deel aan verschillende koren. Vervolgens werd ze toegelaten tot het Nationale conservatorium van de Mimar Sinan Universiteit in Istanbul, waar ze als hoofdvak opera koos. In dezelfde tijd zong zij de huwelijksmissen in het koor van de Armeense Apostolische kathedraal van Istanbul. Tegelijkertijd maakte zij deel uit van het Turkse Radio en Televisie-jongerenkoor en van het Ruhi Su-Vriendschapskoor.

In Nederland verzorgde Ilda een gastoptreden bij het traditionele muziekensemble van het Komitas conservatorium uit Jerevan onder leiding van Ardzas Woskanian in de Meervaart te Amsterdam.

Zij zong in de Polo de Haas-serie in de Beurs van Berlage en in de kleine zaal van het Concertgebouw, waarbij ze op piano werd begeleid door Polo de Haas. Voor verschillende programma’s van IKON-radio, NPS-tv en NCRV-tv gaf zij korte uitvoeringen, waarbij ze haar Armeense repertoire ten gehore bracht. Eind 1999 zong zij liederen van Komitas, in het concert ter ere van Armenoehi Kevonian getiteld ‘Liederen van Moesh’ georganiseerd in Istanboel door het Sayat Nova-koor.

Als soliste begeleid door piano treedt zij in heel Nederland op met haar programma, recentelijk samen met Liesbeth Spits. Zij adviseert koren bij het kiezen van Armeens repertoire en zij coacht bij het instuderen hiervan. Als zanglerares verzorgt zij jaarlijks samen met haar studenten verschillende workshops.

opleiding en ervaring

Als zesjarige begon Ilda met zingen tijdens de wekelijkse kerkdiensten te Istanbul. Toen ze 14 jaar werd, trad ze als jongste lid toe tot het Sayat Nova-koor. Dit koor richtte zich voornamelijk op de uitvoering van wereldlijke en liturgische Armeense liederen. Al snel trad zij hierbij regelmatig als soliste op.

Tijdens haar studie economie, zette ze haar zangkunst voort en nam ze als zangeres deel aan verschillende koren. Vervolgens werd ze toegelaten tot het Nationale conservatorium van de Mimar Sinan Universiteit in Istanbul, waar ze als hoofdvak opera koos. In dezelfde tijd zong zij de huwelijksmissen in het koor van de Armeense Apostolische kathedraal van Istanbul. Tegelijkertijd maakte zij deel uit van het Turkse Radio en Televisie-jongerenkoor en van het Ruhi Su-Vriendschapskoor.

In Nederland verzorgde Ilda een gastoptreden bij het traditionele muziekensemble van het Komitas conservatorium uit Jerevan onder leiding van Ardzas Woskanian in de Meervaart te Amsterdam.

Zij zong in de Polo de Haas-serie in de Beurs van Berlage en in de kleine zaal van het Concertgebouw, waarbij ze op piano werd begeleid door Polo de Haas. Voor verschillende programma’s van IKON-radio, NPS-tv en NCRV-tv gaf zij korte uitvoeringen, waarbij ze haar Armeense repertoire ten gehore bracht. Eind 1999 zong zij liederen van Komitas, in het concert ter ere van Armenoehi Kevonian getiteld ‘Liederen van Moesh’ georganiseerd in Istanboel door het Sayat Nova-koor.

Als soliste begeleid door piano treedt zij in heel Nederland op met haar programma, recentelijk samen met Liesbeth Spits. Zij adviseert koren bij het kiezen van Armeens repertoire en zij coacht bij het instuderen hiervan. Als zanglerares verzorgt zij jaarlijks samen met haar studenten verschillende workshops.

muziek

agenda

recent

My first cd Izler/Hedker/Traces

 Izler / Hedker / Traces IZLER / HEDKER / TRACES  Ilda Simonian  

http://www.youtube.com/watch?v=DMnoOlJi5_M

Order by mail in Europe: info@simonian.nl

http://kalan.com/scripts/album/dispalbum.asp?id=4239

Here, in the country of my birth, my notebook full of song lyrics did not include a single song in my native Armenian until I was ten years old. Up to that point, I’d never heard a song in Armenian, because my mother and father were the children of one of the largest tragedies in history. For this reason, they did not know a single song in Armenian; not even our lullabies.

A cassette of Armenian music that came from abroad changed my world. I was amazed, and couldn’t hold back my tears of joy. Up to then I had heard no Armenian melody other than church hymns. I was amazed, because I was hearing an Armenian song for the first time. I was moved, and I cried; because my joy was more than my heart could contain. That joyful but also sad shock, experienced at that tender age, never left my mind. From that moment on, Armenian music became a part of my life.

When I was twelve, a chorus came from Istanbul to our village to hold auditions, and I became its youngest member. It affected me just like water on a wilting flower. From that day on, I became one with my songs; I’ll never stop singing them. I had the opportunity to learn our history, customs and traditions directly from the songs of the kusans. But it went farther than that: music became my means of expressing myself, of communicating. Music became the light that illumined the way towards toward the awareness, formation and discovery of my own identity.

The songs on this album are those which I learned I learned and fell in love with as I encountered them on my musical journey from Istanbul to Hayasdan, in places like Erzurum and Adana.

In 2006, as a bonus track for recordings I made in Hayasdan under the direction of Norik Davtyan, I recorded “Yes Blbul Em” and “Oror,” in Kalan Müzik’s studio in Istanbul, accompanied by Ertan Tekin on duduk. It was the first recording of these songs accompanied solely by duduk. Lastly, in memory of Hrant Dink, we recorded “Sbidag, Badankov A?vanin,” with words and music by Mikail Aslan.

So here, like a “first bouquet” of Armenian songs, I present you with Hedker. 

03-05-2009